8 juli 2001 Yangshuo
We mochten uitslapen. Om kwart over acht maakte ijzeren Rinus ons wakker. Prima geslapen op een hard bed. Om negen uur zaten we aan Lisa’s breakfast: 2 gebakken eieren, toast, fruit en koffie (16 ¥). Smaakte prima. Vervolgens het plaatsje gaan verkennen. Schitterende chaos.
Op de markt worden de eenden levend gevild. Wat een stank! We lopen naar de Li rivier en ik koop een cap met Chinese karakters. 90 ¥, niet afgepingeld, veel te duur. Lisa heeft de karakters voor ons vertaald: China Guilin. We slenteren het straatje nog een keer op en neer en zwetend als een postpaard zoeken we de verkoeling van Lisa’s café op.
We kopen 2 grote flessen water, waar we onze dorst mee lessen. De rest is voor ’s-middags. Om twaalf uur is de groep verzameld en gaan we met Kees naar de bus. Deze brengt ons in 1 uur naar Xing Ping. Onderweg komen we door dorpjes waar veel bedrijvigheid is. Op de velden wordt de rijst bewerkt. Het is oogsttijd.
Om kwart over een stappen we met z’n allen op een grote boot. Deze vaart over de Li door het prachtige, wereldberoemde, Karstgebergte. We zien weinig ‘wildlife’ en een paar chinezen om bamboe vlotten. Na twee uur stroomopwaarts getuft te hebben, draait de boot om. Het is bloedheet op het dek.
Een deel van de groep zit binnensdeks. Dan leggen we aan voor een wandeling van 20 minuten door een gehucht langs de Li. José maakt een foto van een ouwe dibbes die in de schaduw op zijn dood zit te wachten. Kees (Boskamp) maakt een foto van ons in de moestuin. We varen in hoog tempo terug en rond half vijf zetten we weer voet aan wal.
Snel naar het café voor een paar magnums bier. José kletst met de Mummy, Truus die 73 jaar blijkt te zijn! Ik klets met Henk, Ton en Els. We zitten lekker buiten op het terras. De rest van de groep zit binnen.
Om kwart over vijf hobbelen we terug naar Yangshuo. De weg is verschrikkelijk slecht. Snel de rugzak naar de kamer gebracht om daarna het terrasje van Lisa op te zoeken. We kopen kaarten met postzegels. Henk heeft ontdekt dat de postzegels niet plakken.
Veel hilariteit. Met de lijmpot lukt het wel. Lisa en haar meisjes geilen op José, die spontaan gemasseerd wordt.
Om half acht snel naar de kamer om ons op te frissen en de shirts te verwisselen. Om acht uur schuiven we met z’n allen aan de lange tafel om van Lisa’s buffet (20 ¥ p.p.) te genieten. Allemaal locale gerechten (Cantonees) die werkelijk voortreffelijk smaken.
We maken, ter bevordering van de spijsvertering, een ommetje door het dorp. Hierna nemen we een afzakkertje op Lisa’s terras. Henk, Ruud, Martin, Emmy en Majoor Kees zitten bij ons aan tafel. Aan de overkant het eerste fotorolletje laten afdrukken (93 ¥). Het is nog flink warm en ik ben nog steeds nat van het zweet. Rond 1 uur zoeken we ons harde bed op. Met moeite de airco uitgezet. De kamer is een koelcel! De eerste volle dag in China was geweldig.